Co żeglarze robią zimą?
Jachty pozamykane w hangarach lub otulone brezentami drzemią na nabrzeżach, a żeglarze... No właśnie. Czy żeglarze zapadają w sen zimowy, czy też opowiadają sobie o wielkich przygodach na wielkich morzach. Otóż ani jedno ani drugie. Oczywiście nie można powiedzieć, aby towarzyskich spotkań i różnych opowieści nie było, ale to raczej nieco starsze pokolenie. Młodzi natomiast, ci co w ubiegłym roku i częściowo w tym zdobyli aż 23 medale mistrzostw świata, Europy i Polski, nie spoczywają na laurach, ale za sprawą Tomasza Franczaka, trenera „deskarzy” w Centrum Żeglarskim, bo te medale to ich zdobycze, pilnie trenują. Właśnie w niewielkim pomieszczeniu w Centrum - te nowe budynki jeszcze nie zostało oddane - spotykam grupę młodych i utytułowanych żeglarzy. Są zimowe ferie, mają chwilę przerwy między poszczególnymi zajęciami i opowiadają mi o pierwszym tegorocznym zejściu na wodę. Było to w poniedziałek, w same „Walentynki”. Lodu na jeziorze już nie było, ale był mróz. Na wodzie nie udało się wytrzymać dłużej niż 15 minut. Zamarzał żagiel, na kadłubie tworzyła się warstewka lodu. Ale pierwszy tegoroczny trening na wodzie już był.
Jachty pozamykane w hangarach lub otulone brezentami drzemią na nabrzeżach, a żeglarze... No właśnie. Czy żeglarze zapadają w sen zimowy, czy też opowiadają sobie o wielkich przygodach na wielkich morzach. Otóż ani jedno ani drugie. Oczywiście nie można powiedzieć, aby towarzyskich spotkań i różnych opowieści nie było, ale to raczej nieco starsze pokolenie. Młodzi natomiast, ci co w ubiegłym roku i częściowo w tym zdobyli aż 23 medale mistrzostw świata, Europy i Polski, nie spoczywają na laurach, ale za sprawą Tomasza Franczaka, trenera „deskarzy” w Centrum Żeglarskim, bo te medale to ich zdobycze, pilnie trenują. Właśnie w niewielkim pomieszczeniu w Centrum - te nowe budynki jeszcze nie zostało oddane - spotykam grupę młodych i utytułowanych żeglarzy. Są zimowe ferie, mają chwilę przerwy między poszczególnymi zajęciami i opowiadają mi o pierwszym tegorocznym zejściu na wodę. Było to w poniedziałek, w same „Walentynki”. Lodu na jeziorze już nie było, ale był mróz. Na wodzie nie udało się wytrzymać dłużej niż 15 minut. Zamarzał żagiel, na kadłubie tworzyła się warstewka lodu. Ale pierwszy tegoroczny trening na wodzie już był.
Sami o sobie mówią, że są grupą wyczynową. Ścigają się na swoich „deskach” i latem i zimą. Latem jest to serfowanie po wodzie, natomiast zimą przytwierdzają do „desek” stalowe płozy i hulają po lodzie. Spotkałem ich zresztą rok temu, gdy taflę Jeziora Dąbskiego skuła gruba warstwa lodu, a oni o brzasku - może była godz. 6.45 (bo na 8 szli do szkoły) - ledwie majaczyli na lodzie. Teraz, gdy nie ma lodu, a mróz nie pozwala żeglować, „budują” wytrzymałość i siłę.
- Współpracując z centrami kształcenia sportowego (szkoły sportowe) możemy korzystać z ich sportowej bazy - mówi trener T. Franczak. - Chodzimy w okresie ferii na basen i do siłowni. Taki typowy trening to ok. 4 km biegu, zajęcia na siłowni (cztery przejścia wszystkich przyrządów) i na koniec bieg długi - ok. 18 km w lesie. Zaczynamy o godz. 10, a kończymy o 16. W trakcie roku szkolnego zajęcia zaczynamy o 6.30, kilka razy w tygodniu korzystamy z basenu oraz siłowni i biegamy. W ciągu dnia drugi trening zaczynamy o godz. 17.00. Biegam razem z młodzieżą, aby było odpowiednie tempo i porządek - dodaje trener.
Tomek Franczak zanim został trenerem żeglarstwa regatowego sam uprawiał tę dyscyplinę sportu. Żeglował na Miedwiu, później trafił do „Pogoni” i pływał na jednoosobowych łodziach „OK Dinghy”, „Finn” oraz na dwuosobowej „470”. Wśród żeglarskich sukcesów wymienia jedynie wicemnistrzostwo Polski seniorów w 1996 r. w olimpijskiej klasie „470” i wielokrotne zwycięstwa na naszych akwenach. A więc wie, jak to się robi, aby być najlepszym i na dodatek umie tę wiedzę przekazać podopiecznym. Ostatnio jego zawodnicy brali udział w mistrzostwach Polski w zimowym „windsurfingu” w Giżycku. Błażej Błażowski został podwójnym mistrzem Polski (juniorów i seniorów). Złoty medal zdobyła także Hanna Zembrzuska, chociaż w pierwszym wyścigu trafiła na pęknięcie lodu i wpadła do wody powyżej kolan. Ta sama para wczesną wiosną ub. r. zdobywała w Finlandii podczas ME juniorów złote i srebrne medale. Z kolei Jakub Skorupski wrócił ze srebrem, Jan Handke z brązem, Hanna przywiozła dwa medale srebrne w slalomie i kursie, a Natalia Kacprzyk dwa razy zdobyła trzecie miejsce w kursie i slalomie.
Były także znakomite osiągnięcia na wodzie, w sezonie 2010 roku. Podczas ME w Sopocie Natalia startując na „desce” olimpijskiej klasy RSX w konkurencji juniorów młodszych zdobyła najwyższe trofeum. Jakub Handke z kolei w konkurencji juniorów zdobył dziesiąte miejsce. Podczas wrześniowych regat o mistrzostwo Polski juniorów Hanna zdobyła srebro, a Jakub - brąz. Następnie na Jeziorze Tałty rozgrywano długodystansowe MP. Zasadą tych zawodów jest żegluga przez jedną godzinę, a następnie zwrot i powrót na metę. Błażej zdobył złoto, Hanna - wśród dziewcząt - srebro, a Natalia - brąz. Były jeszcze mistrzostwa Polski seniorów i młodzieżowców i zdobyty na nich przez Hannę srebrny medal oraz czwarte miejsce wśród seniorów. Ta sama zawodniczka startując w mistrzostwach świata na Cyprze zdobyła srebrny medal w konkurencji juniorów. Do grupy deskarzy dodajmy jeszcze Annę Brzozowską trenującą z nimi na „Laserze R” (olimpijska klasa kobiet), która podczas MP juniorów wywalczyła złoto.
Można powiedzieć, że był to wyjątkowo udany rok młodych żeglarzy z Centrum. Obserwowaliśmy, jak pilnie w okresie zimowym trenują i można się spodziewać, że w ślad za wylanym obecnie potem i zmęczeniem, tegoroczne wyniki nie będą gorsze.
Tekst: j.kpt.ż.w. Andrzej Gedymin
Dodaj do:
