s/y Dar Szczecina
Dar Szczecina to flagowy jacht miasta, duma szczecińskich żeglarzy, w lecie 2006 roku wziął udział w ogólnoświatowym zlocie żaglowców połączonym z regatami Tall Ships Races 2006. Zajął tam pierwsze miejsce w klasie C - jachtów bez spinakera na trasie: ST. Malo, Torbay, Lizbona, Kadyks, La Coruna, Antwerpia.
s/y Magnolia
W roku 2006 jacht obchodził swoje 40-lecie istnienia. Ma za sobą wiele rejsów z udziałem młodzieży z naszej placówki, głownie po basenie Morza Bałtyckiego, Morza Północnego, udział w regatach "Cutty Sark Tall Ships Races". Przepłynął z Archangielska do Murmańska bez zawijania do portów, dookoła Islandii bez silnika. Corocznie wypływa na Rejs Odkrywców wraz z innymi jachtami Pałacu Młodzieży, gdzie oprócz wielu wrażeń młodzi żeglarze mają możliwość poznania i sprawdzenia swoich mocnych i słabych stron charakteru.
s/y Zryw
Jacht Zryw corocznie bierze udział w bałtyckich regatach "Cztery Zakątki Bałtyku". W sezonie 2005 za rejs dookoła Bałtyku Południowego otrzymał Zachodniopomorską Żeglarską Odznakę Turystyczną. W tym sezonie odbył pięciotygodniowy rejs do najdalej na północ wysuniętych portów Zatoki Botnickiej. Podczas tego rejsu załoga przekroczyła Koło Podbiegunowe oraz w miejscowościach Rovaniemi odwiedziła Świętego Mikołaja.
DZ
DZ (Dezeta, DeZeta) wiosłowo-żaglowy (dziesięciowiosłowy - stąd nazwa) mieczowy kecz bezpokładowy. Na polskim śródlądziu najczęściej spotykany jacht dwumasztowy. Aktualnie pływa ich ok. 150 (2003 r.). Zaprojektowany w 1905 w Niemczech jako łódź ratowniczo-robocza.
Carina
W Polsce dopuszczony do żeglugi po morskich wodach wewnętrznych i wodach śródlądowych. Produkowany w Morskiej Stoczni Jachtowej im. L. Teligi w Szczecinie w latach siedemdziesiątych XX w.
Wersja "śródlądowa" - balastowo-mieczowa z balastem pod stępką wyposażona w ruchome płetwy mieczowe i sterowe, wersja "morska" - balastowa z bulbkilem oraz sterem stałym, sztormrelingiem i instalacją elektryczną do oświetlenia obowiązkowego.
Optymist
Ta regatowa łódka dla dzieci wywodzi się od czterokołowego popychanego wózka, używanego przez małych chłopców do zabawy na ulicach miast. Ponad pół wieku temu, w mieście Clearwater na Florydzie wolontariusze "Klubu optymistów" - społecznej organizacji wspierającej ludzi zagubionych w życiu - zwrócili się do miejscowego konstruktora Clarka Millsa, aby ten zaprojektował pływający odpowiednik jeżdżącego wózka, na którym dzieci mogłyby uganiać się po pobliskiej zatoce tak, jak robią to na ulicach. Mills narysował i zbudował maleńką łódkę z charakterystycznym tępo ściętym dziobem i na cześć inicjatorów całego "zamieszania" nazwał ją Optymista (ang. Optimist - spolszczone potem na Optymist). To była łódka, którą młody żeglarz ze swoim ojcem mogli bez trudu zbudować w garażu mając dwa arkusze sklejki, garść nierdzewnych wkrętów i odrobinę wodoodpornego kleju. Nic więc dziwnego, że wkrótce znalazło się wielu naśladowców.
